Penang Streetfood: Wat je wel en niet moet bestellen

Penang heeft een reputatie die vooruitloopt op de plaats zelf. Reismagazines noemen het de foodhoofdstad van Maleisië. Locals uit andere staten draaien met hun ogen bij die claim, maar ze rijden nog steeds zes uur vanuit KL om hier in het weekend gewoon te eten. Daar is een reden voor. De streetfood van Penang verschilt van de rest van het land. De smaken zijn scherper, de noedels dunner, de kruiden raken je anders, en elke hawker lijkt een recept te hebben geërfd dat niemand anders kan namaken.

De foodcultuur van het eiland is gevormd door zijn geschiedenis. George Town is een UNESCO-werelderfgoedsite, een havenstad waar Maleisische, Chinese, Indiase, Nyonya en Europese invloeden eeuwenlang op elkaar botsten. Die mix zit op elk bord. Deze gids behandelt vier essentiële gebieden voor streetfood in Penang en de gerechten die je op elk daarvan moet eten.

Gurney Drive: Het bekende hawkercentrum

Gurney Drive is een kustweg in George Town met een lange rij hawkerkraampjes onder een overdekte wandelpromenade. Dit is het bekendste hawkercentrum van Penang en het handigst voor eerste bezoekers. De kraampjes zijn permanent, er is genoeg zitruimte, en je kunt tien verschillende gerechten proeven zonder meer dan vijftig meter te lopen.

De truc bij Gurney Drive is weten waar je in de rij moet staan. Niet elk kraampje hier is goed. Sommige leunen op hun locatie. De kraampjes waarvoor het wachten waard is, hebben rijen die beginnen vóór de dinnerrush.

Penang laksa (ook assam laksa genoemd) is het gerecht dat het eiland definieert. Zure, pittige visbouillon gemaakt met tamarinde, citroengras, galanga en gestrooide makreel, over dikke rijstnoedels gegoten en afgedekt met komkommer, ananas, ui en munt in reepjes, plus een lepel garnalenpasta. De bouillon is fris, de kruiden vers, en de combinatie is anders dan elke andere noedelsoep in Maleisië. Het laksakraampje aan de noordkant van Gurney Drive, derde rij vanaf zee, bestaat al meer dan 30 jaar. Een kom kost RM 6. Zoek het kraampje met het handgeschreven bord en de rij oudere Penangieten.

Char kway teow in Penang wordt gemaakt met een dunnere, kleinere noedel dan de KL-versie. De Penang-stijl gebruikt meer donkere sojasaus, meer kokkels en een zwaardere hand met chili. Het resultaat is een donkerder, rijker, pittiger bord noedels. Het char kway teow-kraampje twee rijen achter het laksakraampje gebruikt eendeneieren in plaats van kippeneieren. De dooier is dieper van kleur en de noedels krijgen daardoor een romigere textuur.

Cendol bij Gurney Drive is de standaard toetje na laksa. Het ijs wordt bij de meeste kraampjes met de hand geschaafd. De groene jelly wordt gemaakt van rijstmeel en pandan. De kokosmelk is vers. De gula melaka-siroop is donker en licht bitter. De cendol bij het kraampje vlak bij de centrale ingang is degene die je moet bestellen.

Chulia Street: De foodruggengraat van George Town

Chulia Street loopt door het hart van de erfgoedzone van George Town. Overdag is het een drukke weg met shophouses en backpackerhostels. In de avond verandert het in een streetfoodcorridor. Hawkers hier bedienen een mix van locals en internationale bezoekers, maar de locals zijn kieskeuriger. De kraampjes die overleven op Chulia Street zijn die waar de bewoners van George Town 's avonds naartoe lopen voor het diner.

Hokkien mee in Penang is garnalenoedelsoep. De bouillon wordt gemaakt door garnalenschelpen en varkensbotten urenlang te laten trekken tot hij diep, roestoranje is. Gele noedels en rijstvermicelli worden samen in dezelfde kom geserveerd, met garnalen, gesneden varkensvlees, een gekookt ei en een klodder sambal erop. De hokkien mee op de hoek van Chulia Street en Jalan Masjid Kapitan Keling is de bekendste versie. Meestal is hij tegen 8 uur 's avonds uitverkocht. Ga vroeg.

Wan tan mee op Chulia Street wordt droog geserveerd met donkere sojasausdressing, met geroosterd varkensvlees erop en wantan-dumplings in een aparte kom bouillon. De noedels bij Kedai Kopi Heng Huat op Chulia Street zijn dunner dan standaard wan tan mee-noedels en veerkrachtiger van textuur. De char siew wordt hier geroosterd met honing en vijfkruidenpoeder, wat hem een gekarameliseerde rand geeft die de hartelijke sojadressing in balans brengt.

Oesteromelet (orh jian) is een streetfoodklassieker in Penang. Verse kleine oesters worden gevouwen in een beslag van ei en tapiocazetmeel en gebakken tot de randen knapperig zijn en het midden zacht. Het kraampje op Chulia Street vlak bij de kruising met Love Lane serveert het met zoet-pittige chilisaus en een royale kneep limoen. Het contrast tussen de knapperige rand en het zachte, gladde binnenwerk is het punt van het gerecht.

Air Itam: Het laksa-hartland

Air Itam is een buitenwijk in de heuvels boven George Town, vooral bekend van de Kek Lok Si-tempel en zijn eigen versie van Penang laksa. Het eten hier is minder gepolijst dan het equivalent in George Town en daardoor juist lonender.

Het marktterrein van Air Itam aan Jalan Pasar heeft verschillende laksakraampjes die ouder zijn dan de toerismebloei. De bouillon bij de laksakraampjes in Air Itam is zuriger en visser dan de versies in George Town. Ze gebruiken een hogere verhouding makreel op water, wat de bouillon dikker en intenser maakt. De noedels worden hier breder gesneden. De ananas dunner.

Penang laksa in Air Itam wordt geserveerd met een dikkere tamarindebasis en een royaler garnering van munt en bengaal-gemberbloem. Het kraampje recht tegenover de ingang van de Air Itam-markt draait sinds de jaren zeventig. De moeder van de eigenaar is ermee begonnen. Ze komt nog steeds langs om de bouillon te controleren, meestal 's ochtends.

Curry mee in Air Itam is een ander beest dan de KL-versie. De Penang curry mee gebruikt een kokosmelkbouillon die dunner en pittiger is. Hij wordt geserveerd met gele noedels en vermicelli, tofubolletjes, kokkels en een scheut limoen. De curry mee bij het foodcourt van Air Itam (dat achter het busstation) is de beste keuze van de buurt.

Batu Ferringhi Night Market

Batu Ferringhi is een strandstrook aan de noordkust van Penang, en de nachtmarkt is de meest op toeristen gerichte streetfoodervaring van het eiland. Maar op toeristen gericht betekent niet slecht. De Batu Ferringhi-nachtmarkt loopt elke avond vanaf ongeveer 19 uur langs de hoofdweg, met honderden kraampjes die kleding, souvenirs en eten verkopen.

Het foodgedeelte ligt aan de oostkant van de markt, dichter bij de kant waar de McDonald's zit. De meeste kraampjes hier serveren Maleisisch-Chinees streetfood, aangepast op de internationale smaak. De kruidigheid is iets teruggeschroefd, maar de kwaliteit ligt nog steeds hoger dan wat je op een vergelijkbare markt in de meeste landen zou vinden.

Gegrilde zeevruchten zijn de hoofdattractie. De kraampjes tonen verse vis, garnalen, inktvis en kreeft op ijs. Jij kiest wat je wilt, zij wegen het, en het gaat op de grill. Inktvis gevuld met sambal is de beste optie voor de prijs. Een grote inktvis kost ongeveer RM 15.

Satay in Batu Ferringhi wordt gemaakt met grotere spiesen dan het equivalent in George Town. De marinade is zoeter, neigend naar de Maleisische stijl. De pindasaus is dunner. Het werkt als tussendoortje tussen de zeevruchtengangen.

Roti canai is verkrijgbaar bij het Indiaas-Muslimse kraampje vlak bij het midden van de markt. De roti is hier dunner en knapperiger dan standaard, bijna als bladerige paratha. Hij wordt geserveerd met dal en een klein kommetje curry. RM 3 per stuk.

Praktische tips voor streetfood eten in Penang

Contant geld is nog steeds koning bij de hawkercentra van Penang. De meeste kraampjes accepteren geen pinpassen. Pinautomaten zijn ruim aanwezig in George Town, maar schaars in Air Itam en Batu Ferringhi.

Streetfood in Penang houdt zijn eigen tijden aan. Hawkerkraampjes openen voor specifieke tijdvensters en sluiten als het eten op is. De kraampjes op Gurney Drive openen rond 17 uur, maar de beste zijn tegen 20 uur uitverkocht. Het eten op Chulia Street loopt later door, veel kraampjes serveren nog om 22 uur. Air Itam laksa is een lunchgerecht: de kraampjes sluiten om 15 uur.

Rijen staan is geen optie, het is verplicht. Als je een lange rij ziet bij een hawkerkraampje in Penang en een kraampje zonder rij ernaast, ga in de rij staan. Penangieten staan in de rij voor goed eten zoals ze in de rij staan voor het durianseizoen. De rij gaat snel, want de hawker doet dit al tientallen jaren.

De streetfoodreputatie van Penang is verdiend. Maar het helpt om iemand te hebben die het verschil kent tussen een kraampje dat hier al dertig jaar zit en eentje dat vorig maand opende om op toeristen te cashen. De Enak Penang foodtour behandelt Gurney Drive en Chulia Street in één middag, met een lokale gids die opgroeide met eten bij deze zelfde kraampjes.