Straatvoedsel in KL: wat je moet bestellen en wat je kunt overslaan

Je stapt je hotel in Kuala Lumpur uit en de geur van houtskoolrook bereikt je nog voordat je tien meter gelopen hebt. Ergens in de verte klettert een wok. Iemand bakt noedels boven een vlam die langs de zijkant van de pan lekt. Dit is de stad waarvoor je kwam. De vraag is niet óf je goed streetfood vindt. De vraag is waar je moet beginnen.

KL heeft honderden streetfoodkraampjes. Sommige zijn uitstekend. Sommige zijn gemiddeld. Een handvol is bekend genoeg voor een eigen Wikipedia-pagina, maar serveert eten dat achteruit is gegaan naarmate het aantal toeristen groeide. Deze gids snijdt daar doorheen. Hij vertelt je welke straten je moet bewandelen, bij welke kraampjes je moet gaan zitten en wat je daar precies moet bestellen.

Jalan Alor: de toeristenstrook die nog steeds werkt

Jalan Alor is de bekendste streetfoodstraat van Kuala Lumpur. Elk reisboek stuurt je hierheen, elke hotelconciërge raadt het aan en elke reisblog heeft een foto van de rode lantaarns die de straat door lopen. Veelgehoord commentaar: het is te toeristisch geworden. Dat klopt. Maar het eten is nog steeds goed, als je weet hoe je bestelt.

De straat loopt één blok parallel aan Changkat Bukit Bintang, de belangrijkste uitgaansstrook. In de avond is hij afgesloten voor verkeer. Kraampjes staan aan beide kanten, elk met plastic tafels en stoelen die de weg op kruipen. Verkopers roepen je aan als je langslaat. Laat je daar niet door afschrikken. De concurrentie hier is fel, en de kraampjes die overleven zijn die waar locals nog steeds eten.

Char kway teow is het gerecht dat je bij Jalan Alor moet bestellen. Platte rijstnoedels, roerbakken op hoog vuur met donkere sojasaus, garnalen, mosselen, taugé en ei. De sleutel is wok hei: de rokerige adem die ontstaat door koken op een temperatuur die in een moderne keuken de sprinklers zou activeren. Zoek kraampjes waar de kok boven een houtskoolvuur werkt, niet boven een gasbrander. Het kraampje bij de 7-Eleven aan de kant van Kuala Lumpur gebruikt al drie decennia houtskool. Hun char kway teow kost ongeveer RM 8.

Satay op Jalan Alor komt op spiesen gemarineerde kip of rundvlees, gegrild boven open vuur. De rook drijft over de hele straat. De pindasaus maakt het verschil tussen goede en gemiddelde satay. Goede satay heeft een dikke saus met zichtbaar gemalen pinda's, een hint van tamarinde en genoeg chili om warmte op je tong achter te laten. De satay bij het hoekkraampje tegenover Wong Ah Wah is een betrouwbare keuze.

BBQ-zeevruchten zijn de andere specialiteit van Jalan Alor. Kraampjes tonnen schalen verse vis, garnalen, inktvis en pijlstaartrog op ijs. Jij kiest wat je wilt en zij grillen het voor je neus. De pijlstaartrog (ikan bakar) steekt eruit: bedekt met sambal, gewikkeld in bananenblad en gegrild tot het vlees uit elkaar valt. De sambal bij de meeste kraampjes hier is gemaakt met belacan (garnalenpasta), dus vraag na als je dieetbeperkingen hebt.

Pudu: waar de locals van KL écht streetfood eten

Pudu is de wijk die Jalan Alor was voordat toeristen hem ontdekten. Het ligt net ten zuiden van Chinatown, een dicht doolhof van straten waar woonappartementen boven winkels op de begane grond liggen en het streetfood wordt gemaakt voor mensen die hier wonen, niet voor bezoekers die passeren.

De hoofdstraat is Jalan Pudu, maar het beste eten vind je in de zijstraten. Jalan Sayur en Jalan Kancil hebben kraampjes die de bewoners van Pudu al meerdere generaties voeden. Verkopers hier spreken weinig Engels. Dat hoeft ook niet. Hun vaste klanten bestellen al twintig jaar hetzelfde.

Apam balik is de verborgen parel van het streetfood in Pudu. Het is een knapperige pannenkoek gevouwen om zoete maïs, gemalen pinda's en suiker. Het beslag wordt op een rond gietijzeren vorm gegoten, de vulling erover gestrooid en de pannenkoek dubbelgevouwen terwijl hij nog sist. Het resultaat is een dunne, knapperige korst met een warme, zoete vulling. Het apam balik-kraampje op de hoek van Jalan Pasar en Jalan Sayur bestaat sinds de jaren tachtig. Eén stuk kost RM 2,50 en verandert hoe je over straat-snacks denkt.

Popiah is een verse loempia gevuld met julienne raap, taugé, ei en chilisaus, gewikkeld in een dun pannenkoekje. Het popiah-kraampje bij de ingang van de Pudu-markt rolt er elk exemplaar op bestelling. Het vel is zo dun dat je de vulling erdoorheen ziet. Vraag om extra chili.

Pudu is ook de beste plek in KL voor Hokkien mee: dikke gele noedels, roerbakken in donkere sojasaus met varkensvlees, inktvis en kool. De versie hier gebruikt reuzel, wat de noedels een rijkdom geeft die plantaardige olie niet kan evenaren. De bouillon wordt gereduceerd tot hij elke draad omhult. Kraampje 15 langs de buitenmuur van de Pudu-markt serveert een kom voor RM 6 die de meeste restaurantversies verslaat.

Petaling Street: Chinatown zoals het hoort

De Petaling Street van Chinatown is overdag een overdekte markt en 's avonds een streetfoodgebied. De hoofdmarkt zit vol namaaktassen en telefoonhoesjes, maar de eetkraampjes in de omliggende straten zijn de reden om te komen.

Wan tan mee is hier het gerecht om te bestellen. Dunne einoedels gemengd met sojasaus en een donkere, hartige dressing, geserveerd met gegrild varkensvlees (char siew) en wantan-dumplings in bouillon. De wan tan mee bij Restoran Soo Kee op Jalan Hang Lekir trekt al sinds de jaren zeventig rijen bezoekers. De char siew is gekaramelliseerd aan de buitenkant en zacht vanbinnen. Een kom kost RM 7.

Gebakken Hokkien garnalenoedels aan de Petaling Street-kant van Jalan Tun H S Lee zijn een specialiteit van Chinatown. De bouillon wordt gemaakt door urenlang garnalenkoppen en -schalen te trekken tot hij diep oranje-rood kleurt. De noedels zuigen die smaak op. Voeg een scheut calamansi-limoen toe en een lepel sambal.

Cendol is het toetje dat door de vochtigheid heen snijdt. Geraspt ijs met groene rijstmeelgelei, kokosmelk en gula melaka (palmsuikersiroop). Het cendol-kraampje op de hoek van Jalan Hang Lekir en Jalan Petaling serveert het in een kom met een royale scheut kokosroom. Het geraspte ijs is zo fijn dat het op je tong smelt. RM 3,50.

Kampung Baru: Maleis streetfood bij de bron

Kampung Baru is een Maleise enclave in het hart van KL, een wijk van lage houten huizen en streetfoodkraampjes die op de een of andere manier de wolkenkrabberboom eromheen heeft overleefd. Het avondlijke eetscene hier is het meest eigenzinnige van de stad.

Kraampjes clusteren rond Jalan Haji Hussein en de omliggende steegjes. Hier komen Maleise gezinnen na het werk eten. Het eten is standaard halal, gemaakt volgens familierecepten en geprijsd voor mensen die hier elke week eten.

Nasi lemak in Kampung Baru is de maatstaf. Kokosrijst gestoomd met pandanbladeren, geserveerd met sambal, gebakken ansjovis, pinda's, een gekookt ei en naar keuze curry of gebakken kip. De nasi lemak bij de gerai (kraampje) tegenover de moskee van Kampung Baru is een lokale favoriet. De sambal wordt elke ochtend vers gemaakt en de hitte bouwt langzaam op in plaats van je meteen te raken. RM 5 met gebakken kip.

Satay in Kampung Baru wordt gemaakt met kleinere spiesen dan de versie op Jalan Alor, maar het vlees is malser en de marinade dringt dieper door. Kraampje 63 op de nachtmarkt van Kampung Baru doet dit al sinds de jaren negentig. Kipsatay wordt gemarineerd in kokosmelk en kurkuma. Rundsatay gebruikt een zoetere, op soja gebaseerde marinade. Bestel allebei.

Rot john is een specialiteit van Kampung Baru die je niet in reisboeken vindt. Het is een gesneden stokbrood gevuld met een mengsel van gehakt en ei, geroosterd op een platte grill en geserveerd met ui en chilisaus. Het brood zuigt het ei op en wordt knapperig aan de buitenkant. Het is uitgevonden in Singapore, maar vol overgave omarmd door de Maleise streetfoodverkopers van KL. Het rot john-kraampje bij de ingang van de nachtmarkt van Kampung Baru is de meeste avonden om 21 uur uitverkocht.

Hoe problemenloos streetfood eten in KL

Streetfood in KL is over het algemeen veilig, maar een paar gewoontes maken het veiliger. Eet bij kraampjes waar het druk is. Een constante stroom klanten betekent dat het eten vers wordt gekookt en de ingrediënten snel worden omgezet. Vermijd kraampjes waar gefrituurd eten al onbekende tijd onder een warmtelamp staat.

Neem kleine briefjes mee. De meeste straatverkopers accepteren geen kaarten. RM 50 aan klein geld dekt een avond eten voor twee personen.

Breng je eigen zakdoekjes mee. Maleisische streetfoodkraampjes geven zelden servetten. Een klein pakje zakdoekjes in je broekzak is voor locals standaardpraktijk.

Timing is belangrijk. Kraampjes openen voor specifieke tijdvensters. Ontbijtkraampjes sluiten om 11 uur. Lunchkraampjes draaien van 11:30 tot 14:30. Avondkraampjes zetten rond 17 uur op en gaan door tot middernacht. Kom je op het verkeerde moment, dan is het kraampje leeg.

Als dit allemaal veel lijkt om op je eerste bezoek te navigeren, dan is dat precies de reden dat de Enak Kuala Lumpur streetfoodtour bestaat. Een lokale gids neemt je in één middag mee door Pudu, Kampung Baru en Chinatown, regelt het bestellen en laat je eten bij kraampjes die deze stad al decennia goed voeden.